ผู้เขียน หัวข้อ: สัตววัตถุลิ่น  (อ่าน 5 ครั้ง)

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

plawan1608

  • Jr. Member
  • **
  • กระทู้: 68
    • ดูรายละเอียด

สัตววัตถุลิ่น
« เมื่อ: 28 พฤศจิกายน 2017, 11:27:44 AM »

ลิ่น
ลิ่น หรือนุ่ม เป็นสัตว์เลือดอุ่น
มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Manis javanica Desmarest
มีชื่อสามัญว่า Malayan  pangolin
จัดอยู่ในสกุล  Manidae
ชีววิทยาของลิ่น
ลิ่นมีลำตัวและหายาว  เวลาเดินข้างหลังจะโค้ง  ส่วนหัวและก็หางจะยืดตรง  ความยาวของลำตัววัดจากปลายปากถึงโคนหาง  ๕๐ -๖๐  เซนติเมตร  หางยาว  ๕๐ – ๘๐  เซนติเมตร  มีน้ำหนักตัว  ๖-๙  โล  ท่อนหัวเล็ก  ปากยาว  ตาเล็ก  ใบหูเล็ก  ลำตัวปกคลุมด้วยเกล็ดแข็ง สมุนไพร ใต้เกล็ดแต่ละเกล็ดมีขนเป็นเส้นๆ เกล็ดละ  ๒ – ๓  เส้น  เกล็ดสีเหลืองถึงสีน้ำตาลเข้ม  บริเวณใต้คาง  ท้อง  ภายในขาจะไม่มีเกล็ด  มีเล็บยาว  ปลายแหลมแข็งแรง  เหมาะสำหรับรื้อฟื้นดินและก็รังปลวก  ไม่มีฟัน  มีลิ้นเป็นเส้นยาว  หางปกคลุมด้วยเกล็ด  ม้วนงอจับกิ่งไม้ได้ สัตว์จำพวกนี้โตเต็มที่แล้วก็ผสมพันธุ์ได้เมื่ออายุราว  ๑.๕  ปี  ตั้งครรภ์นานราว  ๑๔๐  วัน  คลอดลูกทีละ  ๑ – ๒  ตัว  ลูกที่เกิดใหม่จะเกาะติดไปกับแม่  โดยใช้ขาหน้ารวมทั้งขาข้างหลังกอดโคนหางแม่ไว้แน่น  ลูกลิ่นดูดนมแม่ตรงรักแร้  โดยที่แม่นอนเอียงหรือนอนหงาย  แล้วก็หย่านมเมื่ออายุราว  ๓  เดือน  ลิ่นอายุยงยืนราว  ๑๐  ปี ลิ่นกินมด  ปลวก  แล้วก็แมลงเป็นอาหาร  ชอบออกหากินในกลางคืน  ส่วนกลางวันหลบนอนอยู่ในโพรงดิน  เวลาเข้านอนจะม้วนหรือม้วนตัวกลม  ใช้หางเกี่ยวก้านไม้ได้ และก็สามารถปีนป่ายต้นไม้ได้  โดยใช้เล็บตีนช่วย  ประสาทรับกลิ่นและเสียงดีเยี่ยม  โดยเฉพาะอย่างยิ่งประสาทรับกลิ่นซึ่งช่วยสำหรับในการหาอาหาร  แม้กระนั้นประสาทตาไม่ดีพบได้ในทุกภาคของประเทศไย  ในเมืองนอกพบได้ที่ลาว  กัมพูชา  เวียดนาม  มาเลเซีย  และอินโดนีเซียสัตว์ในสกุลเดียวกันนี้ที่อาจเจอในประเทศไทยอีก เป็น ลิ่นจีน  อันมีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า  Manis  pentadactyla  Linnaeus  มีชื่อสามัญว่า  Chinese  pangolin

ผลดีทางยา
หมอแผนไยใช้เกล็ดลิ่นในตำรับยาน้อยมาก แตกต่างจากยาจีนซึ่งหมอมักใช้ลิ่นเข้าตำรับยา เกล็ดลิ่นเป็นเครื่องยาที่มนตำรับยาแห่งเมืองจีนรับประกันไว้  มีชื่อยาในภาษาละตินว่า Squama  Manitis  มีชื่อสามัญว่า pangolin  scale เกล็ดลิ่นที่ใช้ในยาจีนได้จากลิ่นจีน แต่ว่าในตอนนี้เกล็ดลิ่นจากเมืองไทย  ภูมิภาคอินโดจีน  และก็แหลมมลายู ถูกส่งเข้าไปขายในประเทศจีนปีละมากมายๆ โดยมากเป็นในรูปเกล็ดที่คั่วในทรายจนกระทั่งพองก็ดีแล้วการเตรียมเกล็ดลิ่นสำหรับใช้เป็นเครื่องยานั้น อาจทำได้  ๓  วิธีหมายถึง๑. ใช้เกล็ดแห้ง  ล้างน้ำให้สะอาด  แล้วตากแดดให้แห้ง ๒. ใช้เกล็ดแห้งที่สะอาดแล้ว คั่วในกระทะทรายที่ร้อนจัด จนเกล็ดลิ่นพอง ทิ้งให้เย็น  ล้างให้สะอาด แล้วทำให้แห้ง หรือ ๓. เอาเกล็ดลิ่นที่คั่วกับทรายที่พองเต็มกำลังแล้ว จุ่มในน้ำส้มสายยกในทันที  แล้วคัดแยกออกทำให้แห้ง  เมื่อจะนำมาใช้ปรุงยาก็ให้บดเป็นชิ้นเล็กๆ
หนังสือเรียนยาจีนว่า
เกล็ดลิ่นมีรสเค็ม  เย็นน้อย  แสดงฤทธิ์ต่อเส้นตับและกระเพาะ  มีคุณประโยชน์ หมายถึง ๑.  กระตุ้นการไหลเวียนของเลือดรวมทั้งทำให้รอบเดือนเป็นประจำ  ก็เลยใช้กับสตรีในสภาวะขาดประจำเดือนแล้วก็มีก้อนในท้องเพราะเหตุว่าเลือดคั่ง  ๒. ไล่  “ลม” ที่ก่อโรคและกำจัดการอุดกันใน  “เส้น”  จึงใช้แก้ลักษณะของการปวดแล้วก็ชะตามแขนขา ๓.  กระตุ้นน้ำนม จึงใช้กับสตรีซึ่งไม่มีน้ำนมเลี้ยงลูก  และ  ๔.  ลดการบวมแล้วก็ช่วยขจัดหนองจึงใช้แก้แผลฟกช้ำต่างๆ แผลบวมมีหนอง  มักใช้ในขนาด  ๔.๕ – ๙  กรัม  ต้มน้ำดื่ม  นิยมใช้เกล็ดที่คั่วกระทั่งพอดิบพอดีแล้ว แม้กระนั้นการใช้กับสตรีในระหว่างท้อง  ควรใช้ด้วยความรอบคอบ

Tags : สมุนไพร